Verhaal 2011 in filmvorm

WILLEMSTAD - Tijdens de intocht van vorige week zaterdag stonden aan de Kade van de sfeervolle haven vele kinderen met hun ouders te dringen om een glimp op te vangen van de goedheiligman en zijn pieten.
Het was nog drukker dan het vorige jaar. Een jaar lang hadden de kinderen gewacht om de stoomboot de haven te zien binnenvaren. Gelukkig was het prachtig weer. De lucht en het water kleurden blauw en de zon scheen vrolijk op de golven. Maar de stoomboot was in geen velden of wegen te bekennen. Helaas verliep de intocht niet zonder problemen.
Juffrouw Herma en presentator Roderick zongen uit volle borst samen met de kinderen de mooiste sinterklaasliederen. Maar hoe hard ze ook zongen, er was geen Piet of Sint te zien. Niets hielp, tot grote teleurstelling van de kinderen. De spanning steeg dan ook tot grote hoogte, bij de allerkleinsten biggelde soms al een eerste traan over de rood aangelopen wangen. Gelukkig wisten juffrouw Herma en Roderick Sinterklaas op te sporen met hun mobieltje. Niemand minder dan de Sint kwam aan de telefoon. Juffrouw Herma vroeg hem waar de stoomboot bleef. Uiterst verbaast reageerde de goedheiligman dat hij de ramen in de kerktoren al duidelijk kon zien. Toen bleek dat de boot al bijna in Numansdorp was aan de overkant van het Hollands diep. De oorzaak was gelegen bij de pieten. De schoonmaakpieten wilden dit jaar graag eens wat anders te doen hebben en mochten daarom voor het eerst navigeren.
Toch wilden de schoonmaakpieten voor de kinderen van Willemstad de boot laten blinken en schitteren in de najaarszon. De kinderen zongen altijd zo prachtig als zij ’s avonds over de daken van het vestingstadje liepen. Ze bleven er altijd wat langer bij de schoorsteen staan luisteren. Maar omdat ze de boot wilden poetsen en navigeren tegelijkertijd waren de wegwijspieten helemaal vergeten dat ze ook kaart moesten lezen. In de haast hadden zij per ongeluk de kaart ondersteboven gehouden. De provincie Groningen lag onderaan en de provincie Zeeland lag helemaal bovenin. Daarom wezen zij Sinterklaas precies de verkeerde kant op en voer de boot naar Numansdorp in plaats van naar Willemstad. Omdat de kinderen al door hun repertoire waren, sommigen waren al bijna schor van het zingen, stuurde de Sint een speedboot vol danspieten naar Willemstad. Zij konden de kinderen al vermaken tijdens het lange wachten. Gelukkig had de stoomboot een zeer krachtige motor. Met veel knopen voer de bisschop dwars over het Hollands diep naar Willemstad. Het duurde dan ook niet lang meer totdat de stoomboot in de haven verscheen. Een grote opluchting en een enthousiast gejuich barstte los. Sinterklaas kreeg het er warm van. Toen hij juffrouw Herma een hand gaf verwarmde hij heel even haar ijskoude handen met de zijne. Na een uitgebreid welkom op de kade vertrokken Sint Nicolaas en de pieten samen met de kinderen en hun ouders via het prachtige laantje naar gebouw Irene. Daar barstte het feest los en werd de intocht van Willemstad afgesloten. De Wegwijspieten besloten nog een paar jaartjes te wachten met navigeren en eerst in Spanje flink te oefenen. Met een big smile poetsten ze na het feest de stoomboot nog eens extra goed op.  Met dank aan De Bode